Whitney Museum of American Art, Whitney Bienali’nin 2019 edisyonunun 17 Mayıs’ta 75 sanatçının katılımıyla başlayacağını duyurdu. Bienalin küratörlüğünü Jane Panetta and Rujeko Hockley yapacak. ABD’nin en prestijli çağdaş sanat etkinliklerinden biri olarak görülen organizasyona katılmak bir sanatçının kariyeri için oldukça dikkat çekicidir. Bu yılda katılımcıların sadece 5’i önceki edisyonlarda yer almasına ve geri kalan 70’i yeni isimler olmasına rağmen, konuşulan bir sanatçının çekilme kararı ve diğer sanatçıları da çekilmeye çağırması oldu.
Şikagolu sanatçı Michael Rakowitz’in çekilme kararı ilk olarak New York Times’da yer aldı. Sebep, ABD-Meksika sınırında sığınmacılara karşı kullanılan göz yaşartıcı bombaları üreten Safariland’in sahibi Warren Kanders’ın Whitney Museum’un yönetim kurulu başkan yardımcısı olmasıydı. ABD’nin Irak’ı işgali ve yağmalama sürecini eleştirdiği The Invisible Enemy Should Not Exist gibi politik çalışmalarıyla bilinen sanatçı Kanders’ın desteğini “toksik hayırseverlik” diye niteledi ve ekledi:
“Bienaldeki çalışmamı göz yaşartıcı bombaları ve sınırda verdikleri yaraları ya da herhangi bir silahın herhangi bir vücutta açtığı yarayı görselleştirerek karşı bir duruş sergilemek için hazırlamayı ama gerçek şu ki bu mümkün değil. Kanders o kurulda olduğu ve üstelik başkan yardımcısı pozisyonunda kaldığı sürece bu müzede silah karşıtı bir iş sergilemek abes olur.”
Rakowitz, en büyük pişmanlığının küratörlüğüne hayran olduğu Panetta ve Hockley ile çalışamamak olduğunu söylüyor. Küratörler de sanatçının kararına saygı duyduklarını ve üzgün olduklarını ifade ediyor.
“...inanırsan vardır, inanmazsan yoktur.” Ayşegül Sönmez, güncel sanatın ve postmodern olanın akıbetinden sanat ürününün-emeğinin değerine, işlevine, niteliğine ve hatta “yenilebilirliğine” uzanan geniş bir çerçevede, “Yoksa artık her şey bir fikirden mi ibaret?” diye düşünenlere rehberlik ediyor. Çağdaş Sanat Var Mı? üreterek, izleyerek ya da paylaşarak sanata taraf olan herkesin kafasını kurcalayan otuz önemli soruyla çalıyor okurun kapısını; bu alandaki imkânları ve imkânsızlıkları cesur bir yaklaşımla tartışmaya açıyor. [...]
