26 Nisan 1986 günü saat 1:23'te dünya tarihinin en büyük nükleer faciası yaşandı. Ukrayna’daki Çernobil Nükleer Santrali'ndeki patlama yüz binlerce insanın canına ve yıllarca izi sürecek çevre felaketlerine mal oldu. Ukrayna Kültür ve Enformasyon Politikaları Bakanı Oleksandr Tkaçenko'nun açıklamasına göre, facianın 35'inci yıldönümü gelmeden Çernobil’deki tesislerin, UNESCO Dünya Mirası ön listesine alınması için hazırlık yapılıyor.
Geçtiğimiz hafta Ukrayna’da Çernobil Nükleer Santrali'ndeki Felaketin Tasfiyesinde Yer Alan Kişileri Anma Günü'tdü. Sosyal medya üzerinden konu ile ilgili açıklama yapan Ukrayna Kültür ve Enformasyon Politikaları Bakanı Oleksandr Tkaçenko, Çernobil felaketinin tasfiyesinde çalışan kişileri saygıyla andığını belirterek, “Bu insanların özveri ve kahramanlığı sayesinde daha büyük bir felaket önlendi. Ve şüphesiz ki sadece Ukrayna’yı değil tüm dünyayı korumayı başardılar” dedi.
Ukraynalı Bakan, anma sırasında Çernobil ile ilgili ilginç bir gelişmeyi de açıkladı. Çernobil’deki bazı tesislerin korunmasını sağlamak ve restorasyonunu yapmak için Çernobil’in UNESCO Dünya Mirası ön listesine alınması için çalışmaya başladıklarını bildirdi.
Bakan Tkaçenko, “Ukrayna Kültür ve Enformasyon Politikaları Bakanı ekibi 31 Mart 2021 tarihine kadar Çernobil kompleksini UNESCO Dünya Mirası ön listesine dahil ettirmeyi planlıyor. Amaç; bu hatıra alanındaki bazı tesislerin korunmasını sağlamak ve restorasyonunu yapabilmek. Gelecek nesillerin Nisan 1986’da yaşanan trajedinin büyüklüğünü kendi gözleriyle görmeleri ve Pripyat'ın bir gecede nasıl hayalet kente dönüştüğüne şahitlik etmeleri isteniyor.
Resmi başvurunun ardından UNESCO uzmanları, yaz aylarında Çernobil’i ziyaret edecek. Çernobil’in UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne girmesi ise en erken 2023 yılından mümkün olacak. Covid-19 salgını öncesi 2019 yılında 125 binin üzerinde turist, Çernobil’i ziyaret etti. Çernobil’in UNESCO listesine girmesiyle burayı ziyaret edenlerin sayısının yılda 1 milyonu aşabileceği umuluyor.
“...inanırsan vardır, inanmazsan yoktur.” Ayşegül Sönmez, güncel sanatın ve postmodern olanın akıbetinden sanat ürününün-emeğinin değerine, işlevine, niteliğine ve hatta “yenilebilirliğine” uzanan geniş bir çerçevede, “Yoksa artık her şey bir fikirden mi ibaret?” diye düşünenlere rehberlik ediyor. Çağdaş Sanat Var Mı? üreterek, izleyerek ya da paylaşarak sanata taraf olan herkesin kafasını kurcalayan otuz önemli soruyla çalıyor okurun kapısını; bu alandaki imkânları ve imkânsızlıkları cesur bir yaklaşımla tartışmaya açıyor. [...]
