Covid-19 salgının dünyayı sarmış olduğu günlerde hepimizin belli dönüşüm süreçlerinden geçtiği aşikar. En temelinde üretim- tüketim ilişkilerinin değişmeye başladığı bu günlerde, evin içinde oturmaya mahkum kalmış bizlerin elinde, istisnasız sahip olduğumuz tek bir olgu bulunuyor: Boş zaman.
Modern insanın ortak şikayeti, salgının ortaya çıkışına kadar, zamansızlık ekseni etrafında buluşuyordu. Şimdi ise “fazla zaman” çoğu insanın şikayet ettiği bir olgu haline gelmeye başladı. Bu durumu “boş zaman” olgusunun yüzyıllar içerisinde edindiği kavramsal çerçeve üzerinden açıklayabileceğimize inanıyorum. Boş zaman kavramı, Antik Yunan’dan günümüze kadar uzanan geniş bir anlam serüvenine sahip. Antik çağlarda boş zaman düşünsel üretime ayrılan zamanı ifade ederken, sanayileşmeyle birlikte değişen modern toplumda boş zamanın, sosyal aktiviteleri içeren ve tüketime ayrılan bir zaman olarak kullanıldı.
Zamansızlıktan yakınan modern insan, işten arta kalan zamanını, haliyle dinlenceye ya da eğlenceye ayırıyor. Zamansızlık ve “yorgunlukla” birlikte kolay erişilebilir şeylere talep artıyor ve insanlar çok satan kitaplar, çok dinlenen müzikler gibi erişimi herkesçe kolay olan tüketim maddelerine yönelmeyi tercih edebiliyorlar. Dışlanmama itkisiyle birlikte ise bireyler açısından boş zamanın değerlendirilmesi yaratıcılıktan muaf aktiviteleri içeren bir döngüye giriyor.
İnsanların "fazla zaman" ile ne yapacağını bilememelerinin bir sebebi de standardize edilmiş aktivitelere bağlılığın etkisi... “Farklılık zenginliktir” düsturundan hareketle sahip olduğumuz fazla zamanı yeni şeyler dinleyerek ve keşfederek geçirebileceğimize inanarak birkaç “yeni” albüm paylaşıyorum.
“...inanırsan vardır, inanmazsan yoktur.” Ayşegül Sönmez, güncel sanatın ve postmodern olanın akıbetinden sanat ürününün-emeğinin değerine, işlevine, niteliğine ve hatta “yenilebilirliğine” uzanan geniş bir çerçevede, “Yoksa artık her şey bir fikirden mi ibaret?” diye düşünenlere rehberlik ediyor. Çağdaş Sanat Var Mı? üreterek, izleyerek ya da paylaşarak sanata taraf olan herkesin kafasını kurcalayan otuz önemli soruyla çalıyor okurun kapısını; bu alandaki imkânları ve imkânsızlıkları cesur bir yaklaşımla tartışmaya açıyor. [...]
