Latince locus affectus, duygunun tutunduğu yeri; bedende ya da mekânda bir şeyin hissedildiği, harekete geçtiği ve dönüştüğü alanı ifade eder. Tıp, felsefe ve şiir kadar, bedenini içeriden okumayı öğrenmiş birinin sezgisel bilgisine de ait olan bu kavram, Lara Ögel’in sergisinde iki yönüyle ele alınır: beden bir locus’tur; duygu ise bizi hem konumlandıran hem de dönüştüren bir kuvvettir.
“...inanırsan vardır, inanmazsan yoktur.” Ayşegül Sönmez, güncel sanatın ve postmodern olanın akıbetinden sanat ürününün-emeğinin değerine, işlevine, niteliğine ve hatta “yenilebilirliğine” uzanan geniş bir çerçevede, “Yoksa artık her şey bir fikirden mi ibaret?” diye düşünenlere rehberlik ediyor. Çağdaş Sanat Var Mı? üreterek, izleyerek ya da paylaşarak sanata taraf olan herkesin kafasını kurcalayan otuz önemli soruyla çalıyor okurun kapısını; bu alandaki imkânları ve imkânsızlıkları cesur bir yaklaşımla tartışmaya açıyor. [...]
