Gazeteci Suat Kavukluoğlu, kültür-sanat alanındaki üretimini bu kez disiplinlerarası bir projeyle genişletiyor. Henüz yayımlanmamış ilk romanı “Son Güzel İstanbul”, alışılmış yayın sıralamasını tersine çevirerek önce müzikle okur ve dinleyici karşısına çıkıyor. Roman için yazılan şarkılardan oluşan soundtrack albümü, projenin ilk adımı olarak yayında.
“Son Güzel İstanbul”un dünyası, kitap raflarına ulaşmadan önce müzik aracılığıyla açılıyor. Albümde yer alan “Fotoğraf”, “Benim İçin Bana Gel” ve “Sonsuz Denizlerde” gibi parçalar, yalnızca bağımsız şarkılar olarak değil; romanın karakterlerine, atmosferine ve duygusal katmanlarına dair ipuçları taşıyan anlatı parçaları olarak kurgulanıyor. Bu yönüyle proje, dinleyiciyi henüz yayımlanmamış bir metnin içine davet eden bir “ön anlatı” işlevi görüyor.
Şarkı sözleri Suat Kavukluoğlu imzası taşırken, müzikal altyapı Türk asıllı Amerikalı müzisyen Fuad tarafından oluşturuldu. Daha önce Ajda Pekkan, MFÖ, Murathan Mungan ve Nükhet Duru gibi isimlerle çalışan Fuad, bu projenin romanın duygusal tonunu müziği taşıyan temel yaratıcı ortaklardan biri olarak öne çıkıyor.
Yapay zekâ destekli üretim süreci
Pandemi döneminde yazılıp bestelenen parçalar, klasik orkestrasyon süreçlerinden geçtikten sonra yapay zekâ destekli düzenleme ve vokal uygulamalarıyla tamamlandı. Bu yaklaşım, geleneksel müzik üretimi ile yeni teknolojilerin kesiştiği hibrit bir üretim modeline işaret ediyor. Proje, yalnızca içerik olarak değil, üretim biçimi açısından da güncel tartışmalara açılıyor.
Son Güzel İstanbul
“Son Güzel İstanbul”, genç bir gazeteci ile arkadaşlarının, bir döneme damgasını vurmuş şarkıcı Alev’le kesişen yollarını ve müzikle örülü bir yolculuğu merkezine alıyor. Albümde yer alan parçalar, bu anlatının duygusal omurgasını kurarken; dinleyiciye hikâyeyi ses üzerinden deneyimleme imkânı sunuyor.
Romanın yayımlanmasıyla birlikte bu çok katmanlı anlatının edebi boyutu da tamamlanacak. Ancak proje, şimdiden müzik, edebiyat ve teknoloji arasındaki sınırları bulanıklaştıran yapısıyla dikkat çekiyor. “Son Güzel İstanbul”, tek bir mecraya ait olmayan, aşamalı olarak açılan bir hikâye deneyimi öneriyor.
