Gönül Nuhoğlu'NUN “Non nobis solum nati sumus” sergisi, birlikte var olma fikrini doğrulamak yerine, onun nasıl kurulduğunu ve kimi dışarıda bıraktığını inceler. Sergi, kapsayıcılık söylemini bir ideal olarak değil, işleyen bir düzen olarak ele alır.
İrina Batkova’nın küratörlüğünü yaptığı sergide yer alan işler; sınıflandırma, yerleştirme, hizalama ve kırılma gibi süreçler üzerinden ilerler. Yüzeyler kaydeder, yapılar zorlanır, bedenler yerleşemez, görüntü kesintiye uğrar. Görünürlük sabit değildir, tanınma garanti değildir.
