Fotoğrafçı Peter Hujar'ın yeni sergisi bizi sanatçının iki ayrı yüzüyle buluşturuyor. Birisi içinde bulunduğu topluluğu resmeden stüdyo fotoğrafçısı, diğeri New York’un Batı Yakası’nı keşfe çıkan bir avare…
Peter Hujar (1934-1987), New York’un hem 60’lardaki eşcinsellerin özgürleşmesi hareketine hem de 80’lerdeki AIDS salgınına şahitlik etmiş bir isim. Fotoğraflarında öfke ile şefkat arasında ince bir çizgi var. Yansıttığı sahnenin cinsel dozu ne kadar yüksek olursa olsun oradaki naifliği işlerine taşımayı başarıyor.
Daha çok Diane Arbus ve Robert Mapplethorpe adlarıyla hatırlanan bir dönem, Pace Gallery’deki “Cruising Utopia” ile Hujar’a iadeiitibar veriyor. Amerikan fotoğrafçılığında bir eksik mihenk taşı yerini buluyor. Sergideki fotoğraflar hem onun Doğu Yakası’ndaki stüdyosunda ve arkadaş çevresinde yakaladığı anları hem de Batı Yakası’nın çarka elverişli mekanlarında yaşanan anları ve olasılıkları gözler önüne seriyor.
1987’de AIDS’e bağlı bir hastalık sonucu ölen Peter Hujar’ın Second Avenue’deki stüdyosuna konuk olan isimler arasındaysa yakın arkadaşları Susan Sontag, Fran Lebowitz ve Greer Lankton gibi isimler bulunuyor. Bu isimler de solo portreleri ile sergide yer alıyor.
“...inanırsan vardır, inanmazsan yoktur.” Ayşegül Sönmez, güncel sanatın ve postmodern olanın akıbetinden sanat ürününün-emeğinin değerine, işlevine, niteliğine ve hatta “yenilebilirliğine” uzanan geniş bir çerçevede, “Yoksa artık her şey bir fikirden mi ibaret?” diye düşünenlere rehberlik ediyor. Çağdaş Sanat Var Mı? üreterek, izleyerek ya da paylaşarak sanata taraf olan herkesin kafasını kurcalayan otuz önemli soruyla çalıyor okurun kapısını; bu alandaki imkânları ve imkânsızlıkları cesur bir yaklaşımla tartışmaya açıyor. [...]
