Kendini kolektifliğin karmaşasını çözmeye adayan bir sanatçı... Sanatatak'ın yakın planında bu hafta Adelita Husni-Bey var!
Adelita Husni-Bey, anarko-kolektivizm, tiyatro, hukuk ve şehir çalışmaları ile ilgilenen bir sanatçı ve pedagog. Çağdaş sanatlar çerçevesinde rekabetçi olmayan pedagojik modellerin kullanımına odaklanan atölye çalışmaları, yayınlar, radyo yayınları, arşivler ve sergi çalışmaları düzenliyor. Aktivistler, mimarlar, hukukçular, okul çağındaki çocuklar, şairler, aktörler, şehirciler, fizyoterapistler, sporcular, öğretmenler ve farklı geçmişlerden öğrencilerle çalışarak kolektifliğin karmaşasını çözmeye çalışıyor. Ve birbirimize borçlu olduğumuz şeyi esas alıyor: Asla iyi olamayacakları iyileştirmeyi...
Son olarak Paris'te düzenlenen FIAC 2019'da solo sergisi Laveronica ile yer alan Adelita Husni-Bey 1985'te Milan'da doğdu. MoMA, Whitney Museum, Gwangju Biennale, Reina Sofia museum ve MAXXI museum gibi sanat alanlarındaki sergilerde çalışmaları ile yer aldı.
Husni-Bey'in son 7 yıldaki solo sergilerinin en önemlileri ise şunlar:
Chiron, New Museum, New York, 2019;
Congregation, Palazzina dei Giardini, Modena, 2018;
White Paper: On Land, Law and the Imaginary, Centro de Arte dos de Mayo, Mostoles, 2016-2017
A Wave in the Well, Sursock Museum, Beirut, 2016
Movement Break, Kadist foundation, 2015,
Playing Truant, Gasworks, 2012.
“...inanırsan vardır, inanmazsan yoktur.” Ayşegül Sönmez, güncel sanatın ve postmodern olanın akıbetinden sanat ürününün-emeğinin değerine, işlevine, niteliğine ve hatta “yenilebilirliğine” uzanan geniş bir çerçevede, “Yoksa artık her şey bir fikirden mi ibaret?” diye düşünenlere rehberlik ediyor. Çağdaş Sanat Var Mı? üreterek, izleyerek ya da paylaşarak sanata taraf olan herkesin kafasını kurcalayan otuz önemli soruyla çalıyor okurun kapısını; bu alandaki imkânları ve imkânsızlıkları cesur bir yaklaşımla tartışmaya açıyor. [...]
