Çoğumuzun özenle uzak durduğu hislere temas ederek anlam bulduğunu söyleyen yokyer, yumuşak bir samimiyet ve şefkatle kendi dehlizlerini deşmeye devam ediyor.
Kendi kendini sabote etmeye sürükleyen korkak bir davranış gibi, Bezdiri, çaresizce ama bariz bir çürümenin müzikal ifadesi. Günden güne kendinden eksilme hissi, her uyandığında günün daha az saati kalıyormuş gibi. Bezdirinin kaçınılmazlığını ve netliğini, hibrit bir enstrümantasyon ve sadece 5 cümle ile gösteren parça, yenilgisini kabullenmeyi kendi yansımasından bekliyor.
“...inanırsan vardır, inanmazsan yoktur.” Ayşegül Sönmez, güncel sanatın ve postmodern olanın akıbetinden sanat ürününün-emeğinin değerine, işlevine, niteliğine ve hatta “yenilebilirliğine” uzanan geniş bir çerçevede, “Yoksa artık her şey bir fikirden mi ibaret?” diye düşünenlere rehberlik ediyor. Çağdaş Sanat Var Mı? üreterek, izleyerek ya da paylaşarak sanata taraf olan herkesin kafasını kurcalayan otuz önemli soruyla çalıyor okurun kapısını; bu alandaki imkânları ve imkânsızlıkları cesur bir yaklaşımla tartışmaya açıyor. [...]
