#metoo dışında kayda değer hiçbir pozitif değer üretemeyen (her ne kadar #metoo tek başına bütün yılı kurtarmaya yetse de) 2017 müzik konusunda da sınıfta kaldı bence. Yılın öne çıkan albümlerinin hemen hepsi Hip Hop/R&B türündeydi, ama oradan da kayda değer heyecanlandıran bir şey çıkmadı. Birçok yılsonu listesinin tepesindeki Kendrick Lamar -DAMN 2017’nin politik gerginliklerini ve endişelerini bütün yalınlığı ile yansıtsa da müzikal açıdan Obama dönemi şahaseri To Pimp a Butterfly’ın çok gerisinde. Giderek içimizi darlayan daralan dünya perspektifi, yeni seslerin çıkmasını da engelledi gibi. Hal böyle olunca kulaklarımızı ‘comeback’ albümlere çevirdik ama oradan da boyumuzun ölçüsünü aldık. 2017 için En Çok Hayal Kırıklığı Yaratan 10 Comeback Albümü listesi yapmak çoğumuz için En İyi 10 Albüm listesi yapmaktan daha kolay: The National, Arcade Fire, Fleet Foxes, The War on Drugs (gerçi benim pek bir beklentim yoktu kendilerinden), ve hatta Depeche Mode (evet Depeche Mode!)… hepsi farklı ölçülerde hayal kırıklığı yarattı.
Varsın 2017 tarihe Ed Sheeran yılı olarak geçsin. Kulaklarımızı biraz da olsa memnun etmeye başaran sanatçılar da çıktı: The Heliocentrics (1 değil 2 yeni albümle!!!), Josh Tillman (aka FJM), Dirty Projectors benim için yılın en iyi üç (ya da dört) albümünü çıkartanlar oldu.
Yılın en severek dinlediğim 10 şarkısı listesini yapmak nispeten daha kolay oldu. Yazıya #metoo ile başlayıp listede Sheer Mag dışında bir kadın sesine yer verememiş olmamın ironisinin de farkında olarak ☹ işte listem:
